Dag pap

Dat was het dan; ook jouw mooie leven is voorbij. Wat was jij mijn lieve, sterke vader en wat zal ik je missen! Ik was vaak echt wel jouw “jongste poppie” en jij was de enige die me soms “Sassa” noemde. En wat ben ik trots op je hoe je het allemaal deed na moeders’ overlijden!
Sinterklaas, kerst, verjaardagen: alles ging door en voor een ieder had je weer wat leuks mee. Bloemetjes op tafel, kaarsjes aan, wat lekkers bij de koffie en ondertussen weer vergaderen, bij familie op bezoek en dingen regelen.

Maar het gemis was groot

Je zei ook vaak dat alles gewoon minder leuk was. Je werd 3 keer overgrootvader en ook nog vernoemd en daar genoot je wel heel erg van. Maar toch steeds weer: “Wat had je moeder dit mooi gevonden…” Tot een maand of 4 geleden, herpakte je je nog steeds, maar toch kwamen er langzamerhand meer dagen waarop je minder blij was en minder ging ondernemen. Je had aldoor maar pijn. In je rug, je schouders, je heupen, je benen. En aldoor maar weer voor onderzoek en het was niet op te lossen.

Uiteindelijk bleek het door uitzaaiingen te komen

Allerlei soorten pijnstilling, maar niets hielp afdoende. En zo veranderde je langzaam in een magere, kromme, oude man achter een rollator. En je zat in de stoel en deed niets meer. Er kwam alle dagen 2 keer hulp en tussendoor werd alles geregeld door je kinderen en kleinkinderen. We gingen allemaal een keer in de week bij je koken en eten en dan fleurde je soms weer helemaal op. Dan was je weer aan het woord en had je je mening klaar.

Er was een reünie van de familie Broersen

en daar ging je nog een paar uurtjes heen. Je had erg genoten en toen je wegging draaide je nog even in de rolstoel en gaf een zwaai naar iedereen. Als een afscheid. Een paar dagen daarna had je pastoor geregeld en wij waren erbij. Het werd een uur met mooie rituelen, symbolen en mooie teksten. Ook hebben we toen allemaal persoonlijk gezegd wat jij voor ons betekende. En toen was het goed. Je kreeg de rust over je en zei: “Ik wil slapen”.

We hebben allemaal nog afscheid kunnen nemen

Met lekker eten, een wijntje, muziek, een lach en een traan. Het was goed zo. En zo stapte je in bed en na ruim 2 dagen werd je niet meer wakker. Op de valreep nog op mijn verjaardag, maar dat zag ik als een cadeau: jouw wens was in vervulling gegaan. Je was weer samen met de liefde van je leven. We hebben je allemaal gevraagd om haar een kus van ons te geven.

Met enorm veel bloemen, kaarten en bezoek

Werd langzamerhand echt afscheid van je genomen. We hebben ook nog met alle kinderen, kleinkinderen en aanhang bij je gegeten en geproost op je leven. De deur open zodat je er ook echt nog even bij was. En ook de uitvaart was zo prachtig! Gedragen door je kleinzoons en mooie woorden van kinderen en kleinkinderen. De zon scheen toen we je bij moeder brachten. En het regende herfstbladeren op je kist.

En dan is het nu dus echt over

We hebben de Yatzee nog in je kist gedaan dus je kunt weer lekker verder spelen met moeder met jullie competitie. En wij zullen ook weer verder gaan. De vrijdagochtend met de meiden gaan we gewoon volhouden en de familieband zal zeker niet minder worden. Wat hebben we een mooie tijd gehad met deze ouders uit duizenden! Ik heb je gevraagd of jullie me samen zullen opwachten. En ik weet niet of zoiets echt gebeurt, maar je hebt het me beloofd dus daar vertrouw ik op. Dag pap xx